slowsnap.art

Niewiele się różnimy od innych mieszkańców planety, a jednak, wyobrażamy sobie wielkość, ledwo sięgnąwszy parapetu. W wyobraźni zdobywamy bieguny, przemierzamy kosmos, budujemy skomplikowane maszyny. Nieświadomi, że ledwie dotkniemy szkoły, zaczniemy rozbijać te kruche wyobrażenia o bruk rzeczywistości. Szary, brudny, zadeptany bruk, który codziennym trudem przemierzany stanie się drogą do końca

Piękne, słoneczne dni zachęcają do wyjścia z aparatem przy boku. Co też robię przy każdej sposobności. Aparat zawsze w plecaku, a nuż coś się przytrafi. Ostatnia niedziela w lesie nastroiła na spacery. Szczęściem las nieopodal, morze, klif i Kępa Redłowska też dość blisko. Tylko żyć. Na zdjęciu Sopot, widok z

Spędziłem dziś nieco czasu w pobliskim lesie, napawając się zielenią, ciepłem słońca, wonią runa. Nic tak nie ładuje podstarzałych akumulatorów jak spacer pośród drzew i krzewów. Po raz kolejny muszę przyznać, że Gdynia jest wspaniale położonym miastem. Większą część miasta stanowią lasy, parki, rezerwaty. Miasto nie zabrało bezwstydnie wszystkiego. Urbanizacja

Z okna testuję czystość matrycy, ostrość czy kąt widzenia obiektywów. Z okna testuję profile, ustawienia. Z okna porównuję między aparatami. Z okna dokonuję wyboru, sprzedaję lub zostawiam. Okno to mój poligon. Strzelam w pobliskie drzewa, samochody. Celuję do liści, mierzę do ptactwa. Zmieniam pory roku, zmieniam kąt widzenia. Od centymetra

Mam za to pociąg do natury, najchętniej z bliska, do detali. Do konarów na tle nieba, słońca przeciskającego się między liśćmi. Majestatycznych paproci w zacienionym lesie. Łanów zboża po horyzont czy biedronki na źdźble. Prostota i brak zdefiniowanego celu takiej fotografii niesamowicie mnie cieszy i odpręża. Mógłbym godzinami spacerować po

Widzę też, co dość niepokojące, że chyba połowa moich zdjęć jest robiona w domu. Jasne, można być kreatywnym na wiele sposobów, ale kilka tysięcy zdjęć z jednego mieszkania woła o pomstę. No i pomszczę. Muszę najpierw porozmawiać z żoną.

Zdjęcie z okładki z premedytacją zrobiłem na najwyższym możliwym ISO wynoszącym zawrotne 3200. W kolorze zapewne wyglądałoby mizernie, ale w czerni i bieli całość zyskuje nieco charakteru. Szum GF1 ma bardzo przyjemny wzór, detale nieco się przy tym rozmazują. Wyszło dość filmowo. Bez cyfrowej mozaiki. Niedoskonale. Nie będę daleko od

Korzystanie z dobrodziejstw i możliwości postedycji jest rzeczą jak najbardziej subiektywną. Jeden fotograf będzie polegał w większości na obróbce pliku, minimalizując czas poświęcony na samo zrobienie zdjęcia. Inny fotograf z pietyzmem podejdzie do stworzenia jak najlepszego obrazu jeszcze w aparacie, by później co najwyżej poddać je drobnym korektom. Osobiście, należę

Chce się spacerować po Gdyni, nie biec na oślep, a celebrować kroki. Rozglądać, cieszyć się znaleziskami. Smakować. Gdynia jest inna, niż miasta, które dotychczas widziałem. Tutaj natura wchodzi na chodnik, między ludzi, ale nie rozpycha się. I nie można tutaj mówić o zaniedbaniu. To jest jakby celowe pozostawienie naturze pewnych

Zdarza się, że dane zdjęcie musi swoje odleżeć, nim zostanie zauważone. Robimy ich tak dużo. Z natłoku klatek wybieramy tylko te, które gwarantują gratyfikację. Dopiero od niedawna uwolniłem się od publikowania w przestrzeni społecznej. Dało mi to pewne wytchnienie i jakby odzyskałem wolną wolę odnośnie tego co chcę publikować, o

Na zdjęciu, od lewej: Canon 70D, Panasonic GF1, Fuji X-E2, Panasonic GX80. Od trzech lat namiętnie testuję sprzęt, o którym niegdyś mogłem jedynie poczytać w prasie. Ceny używanych modeli z przed 12, 10, 8 lat są dziś nieprzyzwoicie przystępne. Jeden z moich ulubieńców, Panasonic GF1, który w dniu premiery (w

Niemal nie widać rozgraniczenia na horyzoncie.

I mówię sobie, po raz kolejny, sprawdzaj ustawienia przed wyjściem w plener bo się przejedziesz. A więc, próbowałem się ostatnio z Fuji X-E2 ustawionym na ISO 6400 i tak mi zostało. Szczęśliwie nie przestrasza to doskonałej matrycy X-Trans. Lekkie rozmycie detali spowodowane jest efektem dyfrakcji na tak domkniętej przysłonie. Nie

Próbowałem się wczoraj z tą firanką dobre 15 minut, trzema różnymi aparatami, z czego tylko Panasonic GF1 odpowiednio dynamicznie podszedł do tematu. Canon 70D i Fuji X-E2 zwyczajnie sobie nie poradziły bezceremonialnie ukazując dno otchłani – podłogę.

Jak to zrobić? Przede wszystkim odejść od współczesnego, cyfrowego ideału zdjęć doskonałych. 1. Aparat Stary, jak najstarszy, ale z dużą matrycą, co najmniej 4/3, z matrycą APS-C będzie łatwiej. Dlaczego stary? Ponieważ taki aparat nie będzie dawał zbyt cyfrowego wyglądu zdjęć, gładkiego, ostrego, bez skazy. Za to będzie posiadał

Do tej pory traktowałem Flickr jako swego rodzaju pamiętnik fotograficznych zmagań. Byłbym hipokrytą, gdybym nie przyznał, że przy okazji liczyłem na gratyfikację w postaci komentarza pod zdjęciem lub interakcji z innym pasjonatem. Po dwóch latach zdążyłem się zorientować, że Flickr i tym podobne portale dla fotografów to nie miejsce dla

Wykorzystałem okazję i chwyciłem za aparat. Olympus E-M10II poradził sobie znakomicie oddając ciepłe tony dogasającego dnia. Za kilka chwil światło było w innym miejscu. Zrobiłem drugie zdjęcie tej urzekającej sceny, tym razem Canonem 70D z płaskim 24mm. Obraz wymagał kliku poprawek, głównie balansu bieli oraz wyostrzenia, aby osiągnąć podobny nastrój

Zamknąłem wszystkie zakładki z aukcjami, ofertami, porównaniami i recenzjami sprzętu. Usunąłem obserwowane oferty i wyszukiwania z portali aukcyjnych. Bezmiar godzin jaki ostatnio poświęcałem na studiowanie recenzji jest niezdrowy. W tym czasie, mógłbym spokojnie nauczyć się Pythona, który mi pełza po głowie od jakiegoś czasu, a który odpędzany jest jak mara

Z pośród kilkudziesięciu mogę wymienić ledwie kilka aparatów, które mi dały (lub wciąż dają) radość i jakość, jakiej szukam. Wciąż posiadam Panasonic GF1 – nuta nostalgii, zdjęcia prosto z aparatu mają jakiś taki analogowy nastrój, obsługa intuicyjna, a wygląd i budowa świetna; Panasonic GX80 – wygląda dobrze, trzyma się dobrze i strzela

Nie będę pisał postów zbyt długich, artykułów obszernych, esejów. Zainspirowany ideą mikro-blogów, postanowiłem w tej skróconej formie opisywać swe dzienne potyczki. Ponieważ moją pasją jest fotografia, większość słów zmarnuję na pisanie o tym czego i jak używam. Co inspiruje, co blokuje. Co widzę przez obiektyw. Po Polsku, zmęczony angielszczyzną, tak

Pierwsze testowe zdjęcie mojej nowej zabawki Panasonic’a TZ5. Starego, taniego (zapłaciłem ok 40zł) kompaktu z całkiem niezłą jakością wykonania i obiektywem sygnowanym nazwą Leica. Szczerze, jestem zaskoczony jak ostre są zdjęcia z tego malucha. Ten aparat niespodziewanie wylądował w plecaku jako mój dzienny towarzysz.